In de Peddemorsboerderij exposeert vanaf 16 februari fotograaf Stefan Schipper uit Vriezenveen met zo’n 20 foto’s uit zijn werk. De collectie belooft volgens Stefan ‘van allerlei’ te zijn, maar hij verklapt al wel dat het publiek een aantal concertfoto’s kan zien en bijvoorbeeld ook portretten van bekende Vriezenveners als Sabine Uitslag. En, een foto van hem zelf! Het wordt een expositie voor jong en oud: alleszins de moeite waard dus om een bezoek hiervoor aan de Peddemorsboerderij te brengen.

Stefan Schipper heeft onlangs een eervolle titel in de wacht gesleept waar collega’s pas aan het eind van hun carrière over kunnen dromen: hij werd de jongste Gold Master Colour Art Photo ooit. De Vriezenveense fotograaf is nog maar 41 jaar. Het ‘arbeidsverleden’ van Stefan laat eigenlijk al een aaneenschakeling van prijzen zien in de loop der jaren en de bewijzen daarvan zijn in zijn winkel aan het Westeinde goed te zien.
Goldmaster
Zijn verrassing was groot toen het bericht kwam dat hij de felbegeerde award had gewonnen. Een paar weken geleden werd hem de prestigieuze perspex trofee voor Goldmaster uitgereikt door Paskal Jakobsen van de muziekgroep BLØF, waarvoor hij ooit de foto heeft gemaakt van een cd. Of de trofee ook te zien is tijdens de expositie in de Peddemorsboerderij is de vraag. “Ach, ik weet het niet”, zegt de fotograaf. ”Of de mensen dat wel zo interessant vinden……..”.
Portretfotograaf
Stefan was pas 19 jaar toen hij als jonge ondernemer begon met zijn bedrijf. Zijn eerste fototoestel als kind herinnert hij zich nog goed. “Het was zo’n simpel dingetje met een flitsblokje erop en ik maakte toen veel natuurfoto’s”, aldus Stefan. Zegt het ergens verwonderlijk te vinden dat hij uiteindelijk portretfotograaf is geworden. Want dat doet hij graag. Foto’s maken van mensen op vele manier en in vele uiteenlopende situaties. “Zo’n award, de vele prijzen en een tentoonstelling is leuk”, zegt hij. “Maar als ik vandaag een slechte foto maak, dan word je direct daar op afgerekend. Het oordeel van de collega’s is natuurlijk heel veel waard en dat geldt ook voor die goldmaster award: dat is voor hen heel erg belangrijk”. Hij is er wel trots op, hoewel ook altijd weer die onzekerheid de om de hoek kijkt. Bijna verontschuldigend: “Ik moet altijd een bevestiging hebben”. En als een soort verduidelijking: “Tenslotte heb ik de fotovakschool niet eens afgemaakt”.

‘Bekende koppen’
Terugkijkend is hij toch wel tevreden wat hij gepresteerd heeft. “Niet om de prijzen”, zegt hij. “Maar ik heb heel veel meegemaakt. Foto’s maken van de rockbands bijvoorbeeld. Werken in die scene is op zich heel erg leuk. Weet je, je komt er binnen omdat ze je vertrouwen. Ik hoef geen handtekening, ik hoef niks. Ik wil ze alleen maar op de foto en dat weten ze”. Veel, heel veel bekende namen heeft de Goldmaster inmiddels voor zijn lens gehad. Hij schrikt er soms zelf van als hij zich realiseert hoeveel ‘bekende koppen’ er door hem zijn geportretteerd. Het blijft de mensen bij. Stefan Schipper wordt bijvoorbeeld nog steeds weer herinnerd aan de foto die hij heeft gemaakt van Wim Kok, op de rug gezien. En aan het portret van Joep van ’t Hek. “Dat weten de mensen nog goed. En nee, die foto’s komen niet in de Peddemorsboerderij te hangen. Die hebben de mensen al zo vaak gezien. Maar als ik terugkijk dan heb ik wel heel leuke dingen gedaan en dan is het oppassen dat je het niet als te gewoon gaat verkopen”.
Hoewel hij toegeeft dat zijn start als fotograaf wel moeilijk was -“Ze vonden het te modern”- weet hij ook dat hij een plaatsje heeft veroverd in de wereld van de fotografie. Hij bleef zichzelf en ging gewoon door. “En dat was denk ik goed”, knikt Stefan. “Ik werk inmiddels aan veel projecten mee als bijvoorbeeld jurylid op mijn vroegere school, exposities en noem maar op. Wat ik probeer is om ook Vriezenveen op de kaart te zetten”. Een beetje jammer vindt hij het dat veel mensen denken dat hij alleen maar de fotograaf is van de rockmuziekscene. Maar de muziek is slechts een onderdeel van zijn bedrijf. “Ik doe natuurlijk veel meer. Maar ik fotografeer het liefst mensen en met een huwelijksreportage bijvoorbeeld probeer ik er een leuke kwink aan te geven”. Gevraagd wie er nog op zijn verlanglijstje staan, hoeft fotograaf Stefan Schipper uit Vriezenveen niet lang na te denken: “Jack Nicholson, Robert de Niro……  En zo zijn er nog wel een paar grote acteurs. Ja, dat zou ik geweldig vinden”.

Peddemorsboerderij
De fototentoonstelling is drie weken te bezichtigen gedurende de openstelling van de Peddemorsboerderij.  Openingstijden zijn donderdag 16, 23 febr. en 1 maart van 14.00 17.00 uur en 19.00 tot 20.00 uur. Vrijdag 17, 24 febr. en 2 maart van 14.00 – 17.00 uur, zaterdag 18, 25 febr. en 3 maart van 14.00 – 17.00 uur. Entree € 1,-.

De midwinterhoornblazers zijn ook weer van de partij die hun repertoire bij de oude put zullen blazen. De organisatoren en de standhouders heten u van harte welkom op deze gezellige kerstmarkt. De kerstmarkt wordt gehouden op vrijdag 9 december a.s. van 13.00 tot 20.00 uur aan het Westeinde 342 in Vriezenveen. Voor volwassenen bedraagt de entree slechts 1 euro en voor kinderen is de toegang gratis.

Vanaf donderdag 3 november is in de Peddemorsboerderij aan het Westeinde een expositie te zien over de voormalige afdeling van het Groene Kruis in Vriezenveen. Op de expositie worden oude attributen tentoongesteld die vroeger door het Groene Kruis werden gebruikt en natuurlijk zijn er foto’s die een deel van het verhaal van deze Vriezenveense afdeling in de gezondheidszorg vertelt. Ook worden een aantal originele documenten tentoongesteld uit het archief van de plaatselijke afdeling, een archief wat momenteel onderdeel is van het archief van het Historisch Museum Vriezenveen. Het hele verhaal van de Vriezenveense afdeling is in boekvorm weergegeven. Tijdens de expositie is er de mogelijkheid om hierop in te schrijven. Het boek vertelt het verhaal van de afdeling Vriezenveen van het Groene Kruis vanaf het ontstaan in 1907 tot de samensmelting met andere verenigingen in groter verband, de Stichting Kruiswerk Almelo en later Thuiszorg Noord West Twente.

Bij het Groene Kruis denken we aan de inzet van particulier initiatief, vaak notabelen die de organisatie van een stuk gezondheidszorg op zich namen. In Vriezenveen was dat niet anders. Burgemeester Johannes Conradus Bouwmeester bezocht begin 1907 op uitnodiging van geneesheer-directeur Vos van het sanatorium in Hellendoorn een lezing. Vos benadrukte in die lezing het nut van oprichting van plaatselijke afdelingen van het Groene Kruis.

Dit waren de woorden van Bouwmeester na de lezing:

“Hoe kon het ook anders, of het schoone doel van bevordering van ziekenverpleging, met andere woorden hulp aan de lijdende menschheid, moest wel algemeene sympathe opwekken”

Hij ging direct aan de slag om ook in Vriezenveen dit ideaal te verwezenlijken. En daar zien we dan meer notabelen uit Vriezenveen die hem daarbij hielpen. JF Jonker, fabrikant, L Rakhorst, arts, Aldershoff, hoofd van de school en nog een aantal anderen. Een bestuur werd gevormd, een algemene ledenvergadering werd gehouden en op 28 maart 1907 kon de Afdeling Vriezenveen van het Groene Kruis van start.

Bij het Groene Kruis denken we ook aan de enorme inzet van de wijkverpleegsters.

In het begin waren die er helemaal nog niet. Omdat er natuurlijk wel verzorgenden moesten zijn werd ter plaatse gezocht naar “eenige geschikte vrouwen”. In 1907 waren dat mevrouw Smelt voor het Westeinde en mevrouw Hospers voor het Oosteinde. Hoe dat ging met Westerhaar en Aadorp is niet bekend. En meer dames namen die ziekenzorg op zich, o.a. mevrouw Fikkert die in 1911 bij een “teringlijderes” 71 dagen verpleging had gedaan.

De financiële positie van de nieuwbakken afdeling liet nog niet toe dat er een echte wijkverpleegster, die werd pas benoemd in 1919. De gemeenteraad had een jaar daarvoor een financiele toezegging gedaan in de salariskosten van een aan te stellen verpleegster.

Er kwam een oproep in allerlei kranten; de nieuwe wijkverpleegster moest ook een diploma voor kraamvrouwenverpleging hebben.

Niemand kwam op de advertentie. Dan een tweede advertentie geplaatst, ook daar kwam niemand op. Pas toen in de derde advertentie het geboden jaarsalaris van f 1000,– naad f 1300,– ging en een rijwiel ter beschikking werd gesteld, kwam er reactie.

Twee wijkverpleegsters dienden zich aan, beiden met diploma’s voor ziekenverpleging en kraamverpleging. Zuster Valckenier uit IJmuiden en zuster Roldanus uit Amsterdam.

De laatste werd benoemd; de eerste wijkverpleegster in Vriezenveen, Maria Jacqueline Henriette Roldanus, geboren in Amsterdam op 23 juni 1881. Zij woonde in Vriezenveen in wijk 6 nr 721, ofwel bij M. Zandwijk.

In 1922 vertrok zuster Roldanus naar Zwolle en kwam zuster Anna Vos, nadien opgevolgd door meerdere verpleegsters. Op den duur kon 1 verpleegster het werk niet meer aan, er moesten meer komen. Men moet zich realiseren dat ook Aadorp en Westerhaar-Vriezenveenschewijk, Bruinehaar, De Pollen eventjes door die ene verpleegster werden bediend, door weer en wind en op de fiets, en niet alleen in de zomer!

Natuurlijk moest er onderkomen zijn waar verplegingsartikelen werden opgeslagen en van waaruit deze werden uitgeleend. Wijk IV nr 315 werd het eerste magazijn, depothouder D Bakker was eigenaar en bewoner ervan.

Vanaf 1919 werd de opslag en uitgifte gedaan vanuit het Groene Kruisgebouw aan de Almeloseweg, het eerste wijkgebouw. Naast het wijkgebouw woonde in die tijd de veldwachter (Marten de Jong), die wilde best een oogje in het zeil houden en hier en daar als depothouder optreden als het moest.

E.A. Jansen was de aannemer die het Groene Kruisgebouw aan de Almeloseweg neerzette voor het bedrag van f 3673,– en het verfwerk deed J. Dekker voor f 248,–.

Maar op den duur was er behoefte aan een flinker wijkgebouw met meer mogelijkheden en voorzieningen. In 1939 wilde het bestuur plannen ontwikkelen voor een nieuw wijkgebouw. De burgemeester toentertijd, Krol, had het oog laten vallen op een terrein in het uitbreidingsplan Het Midden wat toen al een paar jaar in ontwikkeling was. Na wat vergaderingen en over en weer gepraat met de gemeente werd het nieuwe wijkgebouw aan het Platanenplein gebouwd en geopend in 1941.

Dit gebouw heeft een aantal verwikkelingen en verbouwingen doorgemaakt en dienst gedaan tot het einde van het bestaan van het Groene Kruis in Vriezenveen.

Ook in Westerhaar-Vriezenveenschewijk was het onvermijdelijk dat er een wijkgebouw kwam. Een groeiende gemeenschap met een eigen wijkgebouw en eigen wijkverpleegsters was een noodzaak, de mensen hoefden niet meer naar Vriezenveen en de verpleegsters konden hun span of control met betrekking tot de patiënten inperken en daardoor betere dienstverlening doen.

In 1956 werd het wijkgebouw in Westerhaar-Vriezenveenschewijk geopend. De eerste verpleegster die in de woning van het wijkgebouw Hoofdweg 160 kwam wonen was zuster T.A. van Gemert.

Zonder hulpmiddelen konden de verpleegsters hun werk natuurlijk niet doen.

Het is ondoenlijk om ze allemaal op te noemen, maar wie kent de metalen spuit niet met dat vinnige naaldje eraan en dat glas in het midden? Of bij oogontsteking het oogbadje waar boorwater in ging en wat je tegen je oog moest houden, hoofd achterover en dan maar knipperen? Ondersteken, inhalators, ligtenten voor t.b.c. patiënten, de po, de ondersteek, vette watten, bedden, glycerinespuiten, weegapparatuur etc etc. En dan heb je nog maar een paar dingetjes gehad! Al die hulpmiddelen werden ingezet bij epidemische ziekten, huishoudelijke dienst, bakeren, consultatiebureaus, cursussen om als voorbeelden te dienen, hulpverleningsgevallen etc etc, kortom bij de taakuitoefening van het Groene Kruis Vriezenveen.

En dan de ambulances van het Groene Kruis Vriezenveen niet te vergeten. De eerste ambulance was een Fiat, een prachtwagen om te zien en de chauffeur was Gerrit Nijkamp.

Die ambulance kon al in 1919 worden aangeschaft. Christiaan Bernard Tilanus had naar aanleiding van zijn huwelijk, het Groene Kruis in Vriezenveen f 10.000,– geschonken! Voorwaarde was daarbij o.a. dat er een ziekenwagen aangeschaft moest worden.

De tweede ambulance, een Ford, werd bestuurd door Egbert Nijkamp, de zoon van Gerrit Nijkamp.

Daarna een Opel Kapitan en een Mercedes Benz.

Al met al is het Groene Kruis in Vriezenveen een goed lopende vereniging geweest, waarvan de toewijding en inzet van allen die erbij betrokken waren meermalen geroemd werd door provinciale of landelijke vertegenwoordigers van het Groene Kruis die de ledenvergaderingen hier wel eens bezochten.

De openingstijden van de Peddemorsboerderij waarop de expositie Groene Kruis Vriezenveen is te bezichtigen:

Donderdag 3 november van 14.00 uur – 17.00 uur en 19.00 uur – 21.00 uur

Vrijdag 4 november van 14.00 uur – 17.00 uur

Zaterdag 5 november van 14.00 uur – 17.00 uur

Donderdag 10 november van 14.00 uur – 17.00 uur en 19.00 uur – 21.00 uur

Vrijdag 11 november van 14.00 uur – 17.00 uur

Zaterdag 12 november van 14.00 uur – 17.00 uur

Entree: één euro.

Hans Lentink en zijn kleindochter Esmée exposeren van 13 tot en met 22 oktober in de Peddemorsboerderij. Hans Lentink is geen onbekende schilder meer in Twenterand. Hij heeft hier al een aantal exposities gehad en in november is zijn werk te zien in het Kulturhus De Klaampe in Westerhaar. In 2013 staat het Middendorpshuis in Den Ham in zijn agenda genoteerd, maar van 13 tot en met 22 oktober zijn de schilderijen in Vriezenveen te zien. Het unieke is dat hij deze keer samen exposeert met zijn kleindochter Esmée Lentink (22). Esmée toont hier voor de eerste keer haar werk aan het publiek. Ze vindt het wel een beetje griezelig, maar ook fijn om dit samen met haar grootvader te doen. Tenslotte was hij haar grootste voorbeeld vertelt ze. “Als kind heb ik altijd al getekend en ik ben niet door opa gaan schilderen, maar hij inspireerde mij wel. Als we samen zitten te schilderen dan kreeg ik geregeld tips van hem. Het leuke is dat we de laatste tijd de dingen tegen elkaar zeggen. Het voelt eigenlijk als een schildersclubje”.
Esmée heeft op het creatief centrum bij Hoff 88 in Almelo geschilderd en heeft inmiddels verschillende stijlen uitgeprobeerd. Uiteindelijk wil ze verder richting abstract, maar ook heeft haar interesse het schilderen van mensen. “Ik zat in de tuin en schilderde een bloemetje. Zat er ineens een romp aan vast en toen werd het een mens”. Esmée lacht. “Zowel de natuur als mensen inspireren mij. Mensen vind ik heel erg interessant. Die verschillende culturen….. ze zien er allemaal anders uit. Laatst heb ik een portret geschilderd en daar wil ik de techniek ook van beheersen”.
Haar grootvader is bekend om zijn natuurschilderijen. De inspiratie haalde hij vaak uit vakantiereizen. Deze keer presenteert hij 18 schilderijen uit een serie, gemaakt op de Hoge Veluwe. Hans Lentink vindt dit een prachtig stukje Nederland en is hier dan ook geregeld te vinden met zijn echtgenote Pia, of met zijn kleinzoon Ruben (23). Het bewijs is duidelijk aanwezig, want Ruben staat een paar maal afgebeeld op de Veluweschilderijen. Hans laat enkele werken zien waarop het Nationaal Park gehuld is in sneeuw. “Ruben en ik hadden eens de afspraak om er naar toe te gaan als er heel veel sneeuw ligt. De afgelopen winter was dat het geval en het resulteerde in deze schilderijen………”. Het bijzondere van de serie is dat de schilder dit werk gepaard laat gaan met zelfgemaakte gedichten.  Een geschreven en beeldende impressie van dit stukje natuur. Ook het schilderij waarop Ruben ‘wegloopt’ via een besneeuwd pad. Het aardige is dat het de kleinzoon op zijn beurt weer inspireerde om ook een gedicht hierover te maken, genaamd “Naar het paradijs’. Tijdens de tentoonstelling in de Peddemorsboerderij en in november in De Klaampe zijn de gedichten onderdeel van de tentoonstelling.
Hans Lentink werkt veel op locatie. De Veluweschilderijen hebben praktisch allemaal de start hier meegemaakt. “Wij houden erg van de natuur en Pia en ik hebben vaak ergens op de Hoge Veluwe gezeten. Zij zat dan lekker te lezen en ik was aan het schilderen. Het is daar prachtig”. Hij vindt het heel erg leuk dat de kleinkinderen schilderen. Ruben is meer een tekenaar, vertelt hij en laat eveneens werk van hem zien. Lentink legt uit dat de kunst helemaal in de familie zit. “Het loopt alsmaar door. Dat is zo leuk! We hebben een zoon die leraar tekenen is, mijn neef Gerhard Lentink is een niet onverdienstelijk beeldend kunstenaar…. Telkens duikt er in de generatie wel iemand op die tekent of schildert”. Esmée beaamt dit en vult aan dat zij van moeders kant ook de nodige talenten heeft meegekregen. ”Mijn opa, Derk Webbink, schreef al heel mooie gedichten en mijn oom Bert is erg muzikaal. Het loopt als een rode draad door de familie”.
De tentoonstelling wordt geopend op 13 oktober.

De deelnemers zijn:

1    De Pinguin, Westeinde 237, 7671 ER Vriezenveen,  depinguinvriezenveen
2    Bloembinderij Dick Wichers, Westerweilandweg 2, 7671 GG Vriezenveen, info@dickwichersbloembinderij.nl
3    Iederslapen, Westeinde 268, 7671 CK Vriezenveen, s.beersen@ziggo.nl
4    TOC Opticiens, Westeinde 24, 7671 CC Vriezenveen, nicole@TOC-opticiens.nl
5    Welkoop, Nw Daarlerveenseweg, 7671 SK Vriezenveen, vriezenveen@welkoop.com
6    O&O Sport, Westeinde 190, 7671 CH Vriezenveen, info@o-sports.nl
7    Il Mercatino, De Zilvermeeuw 4, 7671 LR Vriezenveen, info@ilmercatino.nl
8    Landwinkel Buter Hoeve, Verzetstraat 6, 7671 GJ  Vriezenveen, dekker72@home.nl
9    Schoenen en Podologie Elferink, Westeinde 154, 7671 CG Vriezenveen, info@elferink.com
10    Hairless Beautycenter, Mr. Kunstweg 2 , 7671 ED Vriezenveen info@beautycenterhairless.nl
11    Trendy Loes, Westeinde 7, 7671 EK Vriezenveen, MARLoes_luisman@hotmail.com
12    Glas & Emotie, Nieuwstraat 21, 7681 EP Vroomshoop, verkoop@glasenemotie.nl
13    J&J Brocante, Zuivelstraat 5 Vriezenveen, info@jenjbrocante.nl
14    Christelijk Boekenhuis De Akker, Westeinde 30, 7671 ES Vriezenveen, heshuis@kpn.nl
15    Chantal’s Hairdesign, Westeinde 426, 7671 CP Vriezenveen, info@chantalshairdesign.nl
16    Belle en Bo, Kraamkado, Garvesingel 101, 7672 BK  Vriezenveen
17    Kalkwijck distillers, Tonnendijk 176, 7681 BT Vroomshoop info@kalkwijckdistillers.nl

In de Peddemorsboerderij in Vriezenveen  is vandaag een expositie geopend van beelden en schilderijen. Beeldhouwer Ties Mulder uit Hengelo presenteert  behalve zijn eigen werk ook beelden van zijn cursisten. De schilderijen zijn van Hannerieke Horck. Ook haar cursisten laten zien wat zij voor moois gemaakt hebben.
Door Marina Arbouw

Ties Mulder heeft een bijzondere weg afgelegd naar zijn huidige beroep van beeldhouwer. Vijf jaar geleden begon hij op 55-jarige leeftijd nog eens aan een succesvolle passie. Het leidde uiteindelijk naar het geven van cursussen en workshops, vele exposities en uiteindelijk naar een eigen beeldentuin. Verscholen tussen het stadsgewoel in Hengelo kan de bezoeker (op afspraak) een idyllische tuin vol beeldhouwwerken bekijken aan de Reigerweg 40.
In deze kleine maar fijne stadstuin, ‘Passion for Stones’ genoemd,  staat een groot aantal beelden uit serpentijn op sokkels gegroepeerd. De maker ervan legt graag uit hoe en waarom ze tot stand zijn gekomen, nadat hij 34 jaar in het bedrijfsleven heeft gewerkt. “Ik maakte gereedschap, stempels, enzovoorts. Ook heb ik daar leerlingen begeleid. Maar uiteindelijk ben ik als productlijnmanager gestopt met mijn werk en ben ik gaan beeldhouwen. Gereedschapskennis en de handigheid om er mee te werken had ik dus al opgedaan in de metaal”.
Ties Mulder vertelt altijd al wel iets gehad te hebben met vormgeving, maar er een creatief beroep van maken was niet iets waar hij zijn gedachten over liet gaan. Hij werkte ooit wel eens met hout. Bijvoorbeeld het maken van kasten. Maar hij had nog nooit een steen bewerkt. Deze vorm van creativiteit diende zich aan tijdens een bezinningsweek met vrienden. In deze week ging de groep bezig met beeldhouwen en dat viel in goede aarde. Ties Mulder  werd helemaal enthousiast hiervoor. Hij besloot hierin verder te gaan en daarbij ook het tuinonderhoud op te pakken. “Onze begeleider tijdens deze bezinningsweek was verbaasd dat ik meteen zo diep ging werken in de steen”, aldus Mulder. “Dat bleek heel bijzonder te zijn. Mensen die net beginnen met beeldhouwen zijn vaak alleen maar aan de oppervlakte bezig. Het moet wennen. Men is angstig om meteen maar binnen te hakken. Het is duidelijk een proces. Je moet het opvoeren om dieper te gaan werken en ik deed dat meteen al”.
De passie was er, de wil om er wat van te maken, maar ook het talent. Ties Mulder besloot dus verder te gaan werken in de steen en er zijn beroep van te maken. Maar het was hard werken. Weken van zo’n 60 tot 70 uur steenbewerken. “Bijna verslavend hè? Als je eigenlijk moest stoppen dan wilde je ‘net’ nog even dat stukje steen wegwerken, nieuwsgierig om te zien hoe de vorm dan werd. En dat gaat maar door”.
Hoewel hij autodidact is, volgde Ties Mulder in de loop der tijd wel een cursus bij een beeldhouwer uit Zimbabwe, die op uitnodiging van een Wereldwinkel naar Nederland kwam. “Ik mocht even het gereedschap uitproberen. Het was eigenlijk een puur technische begeleiding. Het ging niet om het beeld, maar om hoe te werken met de gereedschappen. Die mensen kunnen dat geweldig”. Ties Mulder heeft tijdens het bewerken van de serpentijn wel ervaren dat zijn metaalachtergrond en creatief denken een groot voordeel hebben geboden. Zijn jaren in de metaal zijn niet voor niets geweest.
Inmiddels is de van oorsprong Groninger geen onbekende meer. Er komen opdrachten, soms grote opdrachten en in de tuinen van Mien Ruys in Dedemsvaart geeft hij onder meer workshops en natuurlijk zijn hier ook af en toe beelden van hem te zien.
Wekelijks geeft hij cursussen en hij geeft ook 1 keer per maand een workshop die hij aanbiedt als ‘kennismaken met…’. “Ik geef dan een uitleg van tien minuten en dan mag iedereen beginnen met de steen. En dan weet je soms niet wat je ziet, want in vier uur tijd worden er schitterende dingen gemaakt”. Ook geeft Ties Mulder driedaagse workshops, waarin de cursist met een compleet tuinbeeld naar huis gaat. Met sokkel, want dan komt het beeld pas tot zijn recht, vindt hij. Hij wil de cursist niet alleen met de bewerkte steen naar huis laten gaan. “Ik boor zelfs de gaten in de sokkel voor de cursisten en zet hem in de was. Ik zorg als ze klaar zijn met het beeld dat het plaatje compleet is en dat ze het beeld direct op een mooie plaats neer kunnen zetten. Dat is denk ik ook mijn kracht”.
De tentoonstelling is te bekijken van 10 tot en met 26 maart  op donderdag, vrijdag en zaterdagen van 14.00 – 17.00 uur en donderdags ook van 17.00 – 21.00 uur in de Peddemorsboerderij, Westeinde 342 in Vriezenveen.

• Beeldhouwer Ties Mulder uit Hengelo
De afgelopen 34 jaar heb ik gewerkt met mensen en techniek. Het opleiden van leerlingen binnen de metaalindustrie was één van mijn taken. De hierdoor verkregen handvaardigheden pas ik nu toe bij het maken van mijn beelden. Binnen de techniek is de exacte vorm van het werkstuk van groot belang.  Tijdens een bezinningsweek met vrienden is mijn interesse en enthousiasme voor beeldhouwen ontstaan. Het duurde niet lang of het verlangen ontstond om meer met beeldhouwen te doen. Al werkende is het mijn beroep geworden. Nu richt ik mij op het geven van cursussen en diverse workshops.
Tevens maak ik beelden in opdracht. Mijn werk is te bewonderen in mijn eigen Beeldentuin en op exposities en beurzen. Ook verkoop ik ruwe stenen en gereedschap.

• Mijn beeldentuin

Aan de Reigerweg 40, te Hengelo, kunt u – in alle rust – genieten van een collectie van mijn beelden. Zo krijgt een goede impressie van mijn werk. In deze stadstuin kunt u gemakkelijk uw keuze maken.

Openstelling: Gehele jaar door, op afspraak. Bel: Ties Mulder tel. 074 2420170 of 0646586524

http://www.tiesmulder.nl/

• Schilderijen Hannerieke Horck uit Hengelo
Door het gebruik van zowel aquarel als acrielverf kom ik tot een opbouw van een harmnie van kleuren en gevoel. Juist het uitten van gevoel in mijn werken brengt me tot het tot stand komen van mijn werken van kleur, afbeelding en vormen, aldus Hannerieke. Hannerieke heeft een atelier  dat is gevestigd aan de Bornebroeksestraat 249, 7606 BL Almelo.
Hannerieke Horck over haar schilderijen: ‘Een inspirerend beeld van fantasie en een wereld die een eigen leven gaat leiden, brengen me naar een eindresultaat waar ieder zo zijn eigen beeld bij kan en mag vormen.’
http://www.hanneriekehorck.nl/

Zaterdag 18 juni a.s. organiseren de vrijwilligers van de Peddemorsboerderij aan het Westeinde 342 in Vriezenveen van 11.00 tot 17.00 uur een harmonicadag. De organisatie krijgt assistentie en de nodige adviezen van “Die Original Tiroler Tukkers” uit Geesteren. In en om de boerderij zullen vele spelers, zowel solo als in groepen, hun muzikale kunsten vertonen. Het is de bedoeling dat dit een jaarlijks terugkerend evenement zal worden.
De eerste namen van groepen die zullen optreden zijn inmiddels bekend. Zo zullen “Die Almsteirer” de “Westtaler” en de “Edelweis Spöllers” uit Vroomshoop in ieder geval van de partij zijn. Ook enkele solospelers hebben zich inmiddels aangemeld.
Op het terras of in de boerderij kunnen bezoekers bovendien een drankje nuttigen of iets lekkers van de barbecue eten. De toegang is gratis.
Individuele spelers of groepen die geïnteresseerd zijn om te komen spelen op deze harmonicadag zijn van harte welkom. Voor hen is het belang te weten dat er helaas geen ruimte is voor drummers en dat er onversterkt zal moeten worden gespeeld.
Voor meer informatie en opgave kan men contact opnemen met Freddy Voerknecht (f.voerknecht@home.nl of 0546-562973).

Donderdag 2, vrijdag 3 en zaterdag 4 december zijn de laatste dagen dat de expositie Winkeltjes van Weleer bezocht kan worden. Daarna wordt de Peddemorsboerderij weer omgetoverd in kerstsfeer voor de grote Kerstmarkt op vrijdag 10 december.

Dus als u nog een bezoek wilt brengen aan de expositie dan kan dat nog op donderdag, vrijdag en zaterdag a.s.